Stuðul politikkur ella reglurnar um stuðul eru grundleggjandi, men ikki alt. Eisini eru aðrar orsøkir til, at lítil chassis er útbreitt. Til dømis, so hvørt sum talið av traktorum í nýtslu heldur fram at vaksa, er miðal arbeiðsbyrðan fyri hvønn traktor av álvara ikki nóg mikið. Traktorar kunnu bert gera nakrar dagar av arbeiði um eitt ár. Annars er tað meira kostnaðar- effektivur hjá brúkarum at keypa lítið chassis. Hinvegin er við ófullfíggjaðari arbeiðsbyrðu lágur feilur, og brúkararnir eru minni sannlíkir at leggja til merkis stórar trupulleikar við maskinunum. Enn eru nógvir traktorar, sum bert verða nýttir til flutning, sáðing, roterandi jørðildi og økisleiðsluvirksemi. Teir nýtast ikki at bera tungar lastir sjálvir, so teir hava størri hestakreftir men hava ikki høg krøv til motorkroppin og eru minni sannlíkir at hava trupulleikar.
Hóast lítlir-chassis traktorar hava sína sosialu rationalitet fyri tilveruni, so kunnu teir framvegis ikki dekka sína "upprunasynd" av at snýta og ovurnýta statsstuðulsgrunnar, tí henda skeiva ídnaðarketan dylur nógv ting, sum ikki kunnu verða útsett fyri ljósinum. Til dømis vórðu stuðulsgrunnarnir og prísirnir umvendir. Tað vóru enntá føri, har umboðsmenn skuldu geva cashback til brúkararnar, tá teir keyptu maskinurnar. Um hetta vóru eini mál, so hevði tað bara verið . Størsta "óndin" av lítlum chassis er "ringur peningur, sum koyrir út góðar pengar", tað vil siga, at tilveran av einum stórum tali av smáum chassis-traktorum hevur koyrt eitt stórt tal av standard chassis og tung{5}} vaktartraktorar úr marknaðinum. Hetta ger tað ógjørligt hjá framleiðarum, sum vilja gera góðar vørur at yvirliva, so teir hava einki annað val enn at "fara saman við streyminum".
